ستاره های آسمون کمه بریزم رو سرت...
دلیل اصلی ساخت این بلاگ ابراز گوشه ای از عشقم به بهارنارنجم بود. و تولد مردادیش رو بهونه ای برای هدیه کردن این بلاگ بهش قرار دادم. برای من یکی از قشنگ ترین روزهای زندگیم ماهگردها و سالگردهای تولد عزیزمه. که به امید خدا همونطور که تا حالا این روزها رو بهش تبریک گفتم و تا حد رهایی از اسارت فاصله هامون جشن گرفتم، از این به بعد هم...
و امروز یه روز قشنگ دیگه است...
سالگرد تولد قشنگ ترین بهونه ی من برای زندگی
(به تاریخ قمری)
بهار نارنج من... رامین من... عشق من... از صمیم قلب از خدا می خوام بهم لیاقت بده تا، تا پایان زندگیم تولد های زیباتو تبریک بگم. صمیمانه ترین تبریکاتم رو بپذیر.
خودت بهتر از هر کسی می دونی که این تبریک گفتن ها تنها گوشه ای از دریای عمیق علاقم به توئه...
و امروز در این سالگرد تولدت برای بار هزارم از اعماق قلبم خدا رو به خاطر یافتن نیمه ی گمشده ام شکر می کنم ، با همه ی وجود بهت افتخار می کنم و از اینکه عاشق توام حس غرور می کنم...
شاید فقط خودت و خدا بتونی درک کنی که این حرفو دارم با صداقت و از اعماق قلبم به تو میزنم... |